Menu Sluiten

Draait de wereld alleen om jou?

Laatst heb ik mijn jongere met autisme , die ik begeleid, een hele mooie discussie gehad. Mag je van iedereen verwachten dat ze weten hoe ze met jongeren met autisme om moeten gaan? Hij vond van wel, maar refereerde daarbij naar de leerkrachten op het VWO. Naar zijn mening hielden ze geen rekening met hem. Het zijn vaak hele kleine dingen die een jongere met autisme uit zijn doen kunnen halen. B.v de klas in komen en zien dat er iemand anders op jouw plek zit. Dat kan je vreselijk uit je evenwicht brengen, een puzzelstukje wat op dat moment niet meer past. Een plotselinge overhoring, heel gewoon zou je zeggen, moesten wij ook in onze tijd. Maar voor iemand met autisme, die gestructureerd zijn dagplanning heeft kan daarvan in paniek raken. Als dit soort ogenschijnlijke kleine dingen voor ons zich opstapelen voor iemand met autisme kan je verzekert zijn dat er gedurende de dag een punthoofd gaat ontstaan. Bij het thuiskomen zit het hoofd zo vol dat een opmerking van broertje, zusje, vader of moeder genoeg kan zijn voor een uitbarsting. Soms kan een heuse woedeaanval ontstaan. Ieder verwerkt het volle hoofd op een eigen manier. Soms kan even samen gaan zitten en de dag doornemen, maar vooral de acties van die dag afsluiten, rust brengen. Mag je het van een leerkracht op het VWO verwachten? Het is al knap dat deze jongen zo goed mee gaat op school, maar kan daar helaas niet zichzelf zijn. Hij voert de hele dag een toneelstuk op, om zich thuis dan te kunnen ontladen. Hoe meer ik lees en cursussen doe over autisme, hoe beter ik begrijp waar ze allemaal tegenaan lopen. Mag je dan van andere verwachten dat ze weten hoe ze met je om moeten gaan? Autisme voor mij geen beperking maar een mogelijkheid, deze mensen hebben zoveel mooie kwaliteiten. Misschien toch eens in verdiepen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *